DEVLETİN SAHİPLİĞİ HUSUSUNDA HEPİMİZ EŞİTİZ, FAKAT BAZILARIMIZ DAHA EŞİT

 

George Orwell’in Hayvan Çiftliği adlı ince romanını lisedeyken okumuştum.

Aklımda kalan, çiftlikteki domuzların diğer hayvanları da kandırıp çiftliğin sahipleri insanlara darbe yapmaları ve hayvanlar cumhuriyeti adını taşıyan bir domuzlar diktatoryası kurmuş olmaları.

Bir cumhuriyet kurdukları için anayasa yapmayı da unutmuyorlar. Ve anayasaya “değiştirilemez, değiştirilmesi teklif dahi edilemez” nitelikte şöyle bir madde ekliyorlar:

“All animals are equal, but some animals are more equal than others.” (Bütün hayvanlar eşittir, fakat bazı hayvanlar diğerlerinden daha eşittir.)

O bazıları, domuzlar oluyor.

*

Durup dururken Orwell’in romanını hatırlamama neden olan kişi, Cübbeli Ahmet.

Cübbeli’nin bir zamanlar Habertürk TV’de Türkiye’nin Nabzı Özel programında söyleyip de Odatv tarafından yazıya aktarılmış sözleri arasında şöyle bir cümle de yer alıyor:

“Devlet hepimizin devleti, sahip çıkalım. İstediğimizi seçelim, seçtiğimiz adamlar da kanunları değiştirsin.”

(https://www.haberturk.com/ahmet-mahmut-unlu-haberturk-te-sorulari-yanitliyor-2559404)

Bu ülkede, görünüşte, devletin sahibi olma bakımından (cumhuriyetçilik zihniyeti/söylemi/rejimi ve demokrasi ilkesi gereği) hepimiz eşitiz, fakat içimizden bazıları, diğerlerinden daha eşit.

O daha eşit olanlar, Atatürkistler (ata tür kistler).. Kemalistler..

*

Cübbeli sefalet, bahtiyar bir adam, çünkü mutlu olmasını sağlayacak şekilde bir hayal aleminde yaşıyor.

Sen, “İstediğimizi seçelim” diye konuşabilen, bunu Türkiye için söyleyebilen bir adamın zekâ yaşının resmini yapabilir misin Abidin?

Bu rejimde sizin, bir tağutun, İngiliz işbirlikçisi bir diktatörün İngiliz ilke ve inkılapları demek olan ilkemsilerine ve devirimlerine bağlılık yemini ederek şahsiyetinizi sıfırlamadan seçimlere girip seçilebilmeniz mümkün müdür, ey yeşil sarıklı ulu hocalar?

Bana bundan hiç söz etmediniz, bunu bana hiç söylemediniz!

Sen, zihniyet bakımından sen olarak kalarak, değişmeden dönüşmeden, en iyi ihtimalle “takiyyecilik” kaypaklığını içselleştirmeden ve karakterin haline getirmeden seçilebilir misin (Erbakan gibi konuşalım) ey Sakallı Hüsnü?

*

Cübbeli Con Ahmet’in devr-i daim makinası.. 

Sen önce, rejimin kelime-i şehadetini getirerek Atatürk ilke ve inkılaplarına bağlılık yemini ederek seçiliyor, ayrıca bir de “Atatürk aleyhinde konuşmak caiz değildir” fetvası eşliğinde ata putu la yüs’ellik (sorgulanamazlık) makamına oturtuyorsun, sonra da, kanunları değiştiriyorsun, fakat ata putun aleyhinde konuşmanın caiz olmadığını dikkate alarak.

Aleyhinde konuşmak caiz olmayınca, “Şu devrim diye yaptıkları zorbalığın, hatta ahlâksızlığın, ve de İslam düşmanlığının ta kendisi” de diyemiyorsun.

Dersen, Cübbeli Con Ahmet’in İslamiyet’ine göre caiz olmayan bir iş yapmış oluyorsun..

Ayna ayna, söyle ona, şu alemde kendisinden daha fırıldağı var mı?

*

“Bu ülke hepimizin ülkesi, bu vatan hepimizin vatanı” demek mümkün olabilir.. Fakat, “Devlet, hepimizin devleti” ifadesi bir ölçüde yanlıştır.

Hiçbir devlet, hiçbir zaman, kelimenin tam anlamıyla “herkesin devleti” olmaz. 

Demokratik devlet bile, herkesin “eşit ölçüde” devleti değildir, “çoğunlukta olanların“ daha eşit oldukları devlettir.

Böyle bir devlette, azınlıkta kalanların fazla bir söz hakkı olmaz.

Hiçbir talepleri kanun halini almaz.

Hiçbir zaman yöneten olamazlar.

Yönetilen olarak kalmaya mahkumdurlar.

Kendi hak ve hürriyetleri, hukukları (kaderleri demeyelim) üzerinde tam anlamıyla “malik/sahip” konumda değildirler.

Bu yüzden, gerçekte, (beyin yıkamasına maruz kaldıkları için farkında olmasalar da) kelimenin tam anlamıyla hür/özgür de kabul edilemezler.

Eğer siz bir hapishanede doğmuş ve oradaki hayata alışmışsanız, dışarıya çıkmayı hiç aklınızdan da geçirmiyorsanız, kendinizi hür zannedebilirsiniz, fakat değilsinizdir.

*

Hürriyet nedir?

Hürriyet, başkalarının (ister çoğunluk, isterse mütegallibe bir azınlık olsunlar) senin hukukun/hakların üzerinde söz sahibi ve belirleyici olmamasıdır.

Merhum Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır hoca, Fatiha Suresi tefsirinde bunu şöyle ifade etmektedir: 

“Lisan-ı İslâm’da hürriyet, hukukuna malikiyet diye tarif olunur [Keşf-i Pezdevî], ki bunun zıddı, hukukuna başkasının malik olması demek olan esaret ve rıkkiyettir. Asl-ı hukuk ise vaz’-ı ilâhîdir. Binaenaleyh [insan, hakları bakımından] her hangi bir ferdin vaz’-ı beşer’i ile tebdil, tağyir veya tasarrufa mahkûm olabiliyorsa o artık yalnız Allah’ın kulu değildir. Ve onda bir hisse-i esaret vardır. Ve artık onun vecaib ü vezaifi mahz-ı hakkın icabına değil, şunun bunun keyf ü iradesine tâbidir.” 

Sadeleştirilmiş metni de verelim:

“İslâm literatüründe [terminolojisinde] hürriyet, kişinin haklarına (hukukuna) sahip olması diye tanımlanır (Keşf-i Pezdevî). Bunun tam tersi, kişinin haklarına (hukukuna) başkasının sahip olması demek olan esirlik ve köleliktir. Hakların (hukukun) aslı ise, Allahu Teala tarafından konulmuş olmasıdır. Bundan dolayı insan, herhangi bir kişinin Allah’ın koyduğu hukuku değiştirme, bozma veya üzerinde oynamada bulunmasına mahkum olabiliyorsa o artık yalnız Allah’ın kulu değildir. Ve onda bir esirlik payı vardır. Artık onun vecibeleri ve vazifeleri yalnız (ojektif/nesnel) hakkın gereği için değildir, şunun bunun (öznel/sübjektif/nefsanî) heves ve isteğine tâbidir.”

Bu ifadelerin ortaya koyduğu gibi, Allahu Teala’nın vaz’ ettiği kanunlarla, Şeriat’le yönetilmeyen bir toplum ve fertler, kendi hukukuna/haklarına sahip kabul edilemezler.

*

Şeriat’te, kulun kula egemenliği söz konusu değildir. Çünkü, peygamberler bile, insanlar için “kendiliklerinden, kendi keyiflerine ve arzularına göre” kural koyamazlar.

Diğer insanlar için de, o peygamberler için de bizzat Allahu Teala kural koyar, kanun yapar. Bu kanunların bir kısmı “kitap”la bildirilir, bir kısmı ise peygamberlerin sözleri aracılığıyla..

İslam/Şeriat dışı rejimlerde ise, çoğunluğu ya da gücü bir şekilde ele geçirip iktidar olmuş birey (lider, elebaşı, çete reisi) ya da gruplar (fırkalar, partiler, gruplar, çeteler, örgütler), kendi heva ve heveslerine, çıkarlarına, arzularına ve keyiflerine göre kanun yapar, menfaatleri öyle gerektirdiğinde de bu kanunları derhal değiştirirler.

Rejimin bekasını garantiye alan “Değiştirilemez, değiştirilmesi teklif dahi edilemez” kanunlar da vardır tabiî..

Yani Cübbeli Con Ahmet’in “İstediğimizi seçelim, seçtiğimiz adamlar da kanunları değiştirsin” lafı, çocuk ruhlu ahmak taifesi için hazırlanmış “uykudan önce” programında beleş ikram edilen bir “masal bahçesi” haşhaşıdır.

*

Böyle Allahu Teala’nın yasalarıyla değil de birilerinin keyfine göre yönetilen bir devlette diğer insanların payına düşen, merhum Elmalılı hocanın belirttiği gibi, yalnız Allah’ın kulu olmayıp, bu tür ayrıcalıklı birey ya da gruplara kul olmaktır.

Hür değil, bir tür esir ya da köle olmaktır.

Bu kölelerin bir kısmı, menfaat saikiyle ya da korktuklarından, kendilerini kul edinip köleleştirmiş, hukukundan mahrum bırakıp bir tür esir edinmiş efendilerine yağ çeker, yalakalık yaparlar.

Birkaç lokma yağlı kemik elde edebilmek, ya da salt aferin alabilmek, “Hoşt!” yerine, “Aferin sana sevimli mahluk!” lafını duyabilmek için “Ben de sizdenim, sizin gibiyim” makamından gazel okumaya başlarlar.

“Firavun'un ve ileri gelenlerinin, kendilerini (eza ve cefa ile) fitneye atmasından korktukları için Mûsâ'ya, kavminin (genç) bir tâifesinden başkası îmân etmedi. Çünki Firavun yeryüzünde çok büyüklenen (bir zorba) idi. Ve doğrusu o, gerçekten (haddini bilmeyip) aşırı gidenlerdendi.” (Yunus, 10/83)

*

Türkiye gibi laik ülkelerde müslümanlar kendi hukuklarına/haklarına bile malik değildirler.

“Yalnız Allah’a kulluk etme” hak ve hürriyetinden mahrumdurlar.

Bir ölçüde esir durumdadırlar. Bir tür köledirler.

Yani kendi kendilerine, kendi hukuklarına bile sahip değildirler, nerde kaldı ki devletin sahibi olsunlar.

Devletin imtiyazlı, mutlu ve putlu “derine kök salmış sahipleri”, bütün bu gerçekler anlaşılmasın diye, Cübbeli gibi “kullanışlı topaç”ları “piyasaya sürer” ve onlar vasıtasıyla milleti aldatırlar.

*

“Devlet hepimizin devleti, sahip çıkalım”mış..

“Bu vatan, tarihin kara bağrında sıradağlar gibi duranların“, bu tamam..

Fakat, “Bu devlet, pratikte önceklikle, başımızda zebani ve gardiyan gibi durup kimimizi vatansever, kimimizi de vatan haini ilan eden, ve vatan haini olarak yaftaladıklarını (açık ya da zhirleme ve trafik kazası gibi örtülü veya gizli yöntemlerle) öldürme hakkını kendilerinde bulanlarındır”.

Çünkü onlar, “Bu devlet hepimizin” masallarıyla aldatılan samimi müslüman halkın aksine, kendileri gibi putperest olmayanların, “yalnız Allah’ın değil, aynı zamanda kendilerinin de kulu” olduğunu, kendilerinin istediği şekilde inanmak zorunda bulunan bir tür esirler/köleler sayılmaları gerektiğini, eğitilip ıslah edilmeleri, ıslahları mümkün değilse zararlı haşerat gibi itlaf edilmeleri ya da sokak köpeği gibi zehirlenmeleri gerektiğini düşünüyorlar.

Kendilerinde bu hakkı görüyorlar.. Gördüler.

Acı gerçek budur.