SİYASETEN KATL (SİYASET GEREĞİ CİNAYET, HUKUK DIŞI İNFAZ)

Turkcesi.biz adlı internet sitesinde Ahmed Selâmî imzasıyla yayınlanmış olan bir yazıda Kadir Mısıroğlu’nun bazı sözleri eleştiri konusu yapılmış bulunuyor.

Bunlardan biri, “siyaseten katl” meselesi hakkında söyledikleri.

Ahmed Selâmî şunları diyor:

Padişâhların kardeş  ve çocuk katlini “siyâseten katil” [siyaseten katl, siyaset gereği öldürme] diyerek meşrû’ göstermek… Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm Efendimiz Hazretleri ile İslâmiyyet’i,  akvâl, ef’âl ve ahvâliyle  aşağılayan ve Mekke müşriklerini azdıran yahudi hahamı (Kaab İbni Eşref Kâfir MEL’ÛNUNU),  Allâh Sevgilisi Aleyhisselâm’ın me’mûr etdiği sahâbî eliyle düğün gecesinde tedmîr edib tepeleyişini, “İslâm’da ilk siyâseten kat’li Peygamber tatbîk etdi” diyerek, katlin gayr-i meşrû’ olanlarını da, “Siyâseten Katil” diyerek, bu meşrû’ olanın cinsinden ve aynı imiş gibi  göstermek… Bu noktadaki çirkinlik ve fitne, nâmütenâhî ölçüdedir… Bu FÂSİD mantık kıyâsından yola çıkarak, Osmanlı ecdâdımızın çirkin, vahşî ve ŞERÎAT-I MUTAHHARA’ya tuğyân tarafını şirin ve meşrû’ göstermek uğruna, kardeş katli ile Kaab İbni Eşref MEL’ÛN-I Melâininin katlini “Siyâseten Katil” diyerek, üstelik de ŞECAAT ARZEDEN BİLMEM NEYE benziyerek ve zerre kadar da utanmadan cihâna i’lân etmek… Ma’sûm kardeş ve çocuk hatta bebeklerin katli ile, Kaab İbni Eşref denen fitne ve zulüm çukurunun katlini “SİYÂSETEN KATİL” müştereği içinde toplayıb, aynı KEYFİYETE sâhib kılmak, … akıl kârı olabilir mi?… Böylece ve diğer yandan, Allâh Sevgilisi Aleyhisselâm Efendimiz Hazretlerini de “Siyâseten KATLİN” müşevvik ve azmetdiricisi mevkiinde bulundurarak, dolayısıyla, kardeş ve bebek-çocuk katli gibi bir zulm-i azîme denk bir cür’mün içinde göstermiş olmak ortaya çıkmış olmıyacak mıdır?… Ve bu, binnetîce ONU (Efendimiz Aleyhisselâm Hazretlerini),  sonsuz bir umursamazlıkla veya ONU kullanma cinnetiyle veya lâfın sonunun neye müncer olacağını düşünmeden, echelî bir cür’et ve tuğyânla, ONU, töhmet ve şâibe altında bırakmak ma’nâsına da gelmiyecek midir?…. Bunlar, iğrenç bir desîse ve cerbezedir. Aldatıcı sözlerle kurnazlık etmekdir… Hakîkatı gizlemek ve saptırmakdır. Hakkı, bâtılla TELBİSDİR… Aynı zamanda hilekârlık ya’ni DESSASLIKDIR… ..., hakkı bâtıl, bâtılı hakk göstermekdir. Tefsirdeki şekliyle bu, tâğûtîlikdir; ..., (menfilikde çukur)un dibine inişdir….

… Son derece Suçsuz bir kardeş veya çocuk veya bir ma’sumun KATLİ cinâyeti ile, Allâh Sevgilisi Aleyhisselâm’a olmadık yalan ve iftirâlar düzen; ve Mekke müşriklerini kudurtmıya kıyâm eden AZGIN bir yahûdînin nâmütenâhî SUÇUNDAN dolayı yüzde yüz ADLEN katledilişini, “Siyâseten KATİL” diyerek aynı CİNS ve keyfiyetde bir (katil) göstermek, bir müslümanın değil, bir gayr-i müslimin bile tüylerini diken diken etmiye kâfidir… Suçsuzun (ya’ni katli haketmiyenin) katli de, suçlunun (ya’ni KATLİ hakedenin) katli de aynı suçdan olacak; ya’ni  CEZÂLAR, (Siyâseten katl) olarak aynı cezâlar olacak… Bu ne dehşetli, konkunç ve tüyleri diken diken eden bir manzaradır! …   

Bu, hakkı bâtıl ile cinnetlik bir telbîsdir ki, bunu (İslâm) diye takdîm eden kim olursa olsun, ya gâfil, ya câhil, ya hâin veya aklından zoru olan bir ucûbedir… 

Bir akıl, muvâzenesini kaybetmeden veya her türlü rezillik  ve utanmazlığı göze almadan, Osmanlı târîhindeki bu korkunç ve çirkin cinâyetleri meşrû‘ göstermiye kıyâm edemez, buna aslâ mecâl bulamaz, böyle bir dolandırıcılığı aslâ irtikâb edemez…

(http://www.turkcesi.biz/muharrirler/ahmed-selami/1-tahrife-karsi-cikarken-islamda-tahrifat.html)

Laikliği (siyasal dinsizliği) seçmiş rejimlerin istihbarat teşkilatlarında (gizli servislerinde) çalışan “müslüman”ların kimi örtülü cinayetleri işlerken vicdanlarını susturmak için başvurdukları “safsata”lardan biri işte budur: 

Siyaseten katlin cevazı.

*

Kadir Mısıroğlu’nun Selanikli Mustafa Atatürk’ün gerçek yüzünün anlaşılması konusunda yaptığı hizmetler çok değerlidir; bu, inkâr edilemez.. 

Fakat İslamî bilgisi aslında yetersizdi, bu yüzden epeyce bir çam da devirmiş bulunuyor.. Allah taksiratını affetsin.

Mesela, mirasyedi olarak 32 yaşında halife olan “sarhoş” (el-Humûr) lakablı Yezid hesabına Hz. Hüseyin r. a.’a dil uzatabilmiştir..

Ehl-i Sünnet’ten olma bu değildir; o zamanın ehl-i Sünnet’i Hz. Hüseyin’di..

“Toplumsal”ın hakkını vererek huzurunda sazlar, çalgılar çaldıran, türküler söyleten, içki içip demlenen, kadınları semah kabilinden oynatan, oyun ve eğlence düşkünü “sosyal adam” Yezid ise “amel” düzeyinde “Anadolu (ya da Türkmen) Müslümanlığı”nı hatırlatan bir “Arabistan (Arapman) Müslümanlığı” (ya da dinci olmayan dindarlık) inşa etme yolundaydı.

*

Mısıroğlu’nun firaset ve basiret bakımından "engelli" olduğunu gösteren bir başka vukuatı Kıbrıslı Şeyhtan Nazım’a aldanmış olması.

Hatıratında, kızının bir hastalığıyla ilişkili olarak Nazım’dan keramet de naklediyor.. Kerametiyle kızının iyileşmesine vesile olmuş.. İstikametin olmadığı yerde keramet gibi görünen olağanüstülüklerin istidrac anlamına geleceğini gözden kaçırıyor. (Cinler vasıtasıyla insanları hasta hale getirip sonra iyileştirme gibi numaralar sergilenebilmektedir.)

Bu Nazım’ın Şeriat’e aykırı saçmasapan bir sürü lafı vardı.. İngilizler’in adamıydı, şu anki İngiltere kralı Charles’ın müslüman olup Hüseyin adını almış olduğu palavrası ile İngiliz siyasetine hizmet etti.

Ajandı.

*

Konuya dönelim..

Medine yahudilerinin servet ve şöhret sahibi önemli isimlerinden olan Kâ’b bin Eşref kudretli bir şair, etkili bir hatipti.. Dili keskindi..

Bedir Savaşı’ndan sonra kırk kadar adamıyla Mekke’ye gidip, Müslümanlar'a karşı birlikte savaşmak üzere Ebû Süfyân ile anlaşarak ittifak yapmıştı. 

Söylediği şiirlerle Kureyşliler’i galeyana getirmeyi, yaralarına tuz basmayı, intikam duygularını kamçılamayı da ihmal etmemişti.

Medine’deki kendi (kale gibi) korunaklı mahallelerine döndükten sonra şiirleriyle Peygamber Efendimiz s.a.s.’i ve Müslümanlar’ı hedef almaya devam etti.  

Bunun üzerine ashabdan Muhammed b. Mesleme, Abbâd b. Bişr, Hâris b. Evs ve Ebû Abs r. a., yanlarına Kâ‘b b. Eşref’in süt kardeşi Ebû Nâile b. Selâme’yi de alarak, dostça ziyaret ediyormuş gibi evine gittiler ve onu öldürdüler.

*

Burada, savaş halinde olan, fırsat bulduğunda birbirinin hakkından gelmek isteyen karşı kamplar, düşman saflar var.

Nitekim, Kâ’b’ın öldürülmesi diğer yahudilerin gözünü korkutmuş, Peygamber Efendimiz s.a.s.’e gelip rahatsızlıklarını dile getirmişlerdi.

Hz. Peygamber s.a.s. onları Kâ‘b gibi davranmamaları konusunda uyardı ve Müslümanlar’a karşı düşmanlarıyla işbirliği yapmamak üzere antlaşma yapmaya çağırdı. Yahudiler bu teklifi kabul edince Hz. Ali tarafından yazıya geçirilen bir antlaşma yapıldı.

İşte Ali Bulaç’ın 1990’llı yıllarda diline pelesenk ettiği, sakız gibi çiğnediği, temcit pilavı gibi ısıtıp ısıtıp sofraya getirdiği, Medine Sözleşmesi diye adlandırarak anyasa gibi gösterdiği metne, bu antlaşma da dahil.

TDV İslâm Ansiklopedisi’nin “Anayasa” maddesinde bu konuda şu söyleniyor:

“Muhtemelen müslümanlarla ilgili bölüm (1-23. md.ler) hicretten hemen sonra kaleme alınmış, yahudilerle ilgili bölüm ise (24-47. md.ler) Bedir Gazvesi’nden sonra ilâve edilmiştir (Hamîdullah, İslâm Peygamberi, I, 211-212). Yahudilerle ilgili bölümün bir defada değil ihtiyaç duyuldukça parça parça düzenlenmiş olması, ihtiyaç kalmayan hükümlerin metinden çıkarılmış bulunması da muhtemeldir (Watt, Muhammad at Medina, s. 227-228).”

Medine Sözleşmesi diye adlandırılan metnin Yahudiler’le ilgili maddeleri bir “anayasa” değil, “uluslararası antlaşma” mahiyetindedir.

Evet, Kâ’b bin Eşref’in öldürülmesi Osmanlı’daki “siyaseten katl” olgusu ile ilişkisizdir.

Kâ’b, “casus belli (ka:zus beli), yani "savaş nedeni" olan bir tavır sergilemiş ve karşılığını almış, ektiğini biçmiştir..

Bundan ibret alan diğer Yahudiler de barış yapma (antlaşma imzalama) yoluna gitmişlerdir.

*

Peygamber Efendimiz s.a.s., İslam devletinin tebaası durumundaki (modern tabirle vatandaşlık hakkına sahip olan)  insanlara karşı hiçbir zaman “siyaseten katl” diye adlandırılabilecek bir muamelede bulunmamıştır.

Hatta, münafıkların kendisi aleyhindeki lafları şahitlerin ifadesiyle sabit olduğu halde, onları “devlete karşı suç işlemekle, devlet başkanına hakaret etmekle” suçlayıp cezalandırma gibi bir tavır sergilememiştir.

Onlara “demokratik” cezalar vermemiştir.

Onlar için “fikri hür, vicdanı hür, irfanı hür” darağaçları kurdurmamıştır.

Kendisine yakın gördüğü insanları gizlice maaşa bağlayıp muhaliflerini tespit ve cezalandırma işiyle görevlendirmemiş, onlara “Falancaya gidin, onu zehirleyin, işbirliğine yanaşmıyor, filancayı ise yolda giderken atınızla çiğneyin, kaza oldu deyin, feşmekancanın da ağzını arayın, bakalım benim hakkımda ne düşünüyor.. Şunu takip edip aleyhinde delil biriktirin, bunu da takip edip taciz edin, rahat vermeyin, hep tedirgin yaşasın; falancaya da hafifmeşrep karı kız gönderin, dört kişi alesta beklesin, tam iş üstündelerken baskın yapın, sonra da 'Dört şahitle basıldın, istersek seni hem rezil rüsvay eder insan içine çıkamaz hale getiririz hem de halkın gözü önünde cezanı veririz, fakat bir çaresi var, olayı örtebiliriz, bundan sonra biz ne dersek yapacak, her yerde istediğimiz gibi konuşacak, ispiyoncumuz olacaksın' deyin” şeklinde emirler vermemiştir.

Hiç kimseyi fail-i meçhul suikastle öldürtmemiştir.

Hiç kimsenin, "Bir açığı olsun da ona şantaj yapabileyim" diye tuzak kurup ayağını kaydırmaya çalışmamıştır.

Nerde kaldı ki “siyaseten katl” diye birşey yapsın.

O devirde demokrasi, insan hakları, laik fikir ve inanç hürriyeti mi vardı ki böyle yapsındı?!

*

Bu siyaseten katl caniliği Muhsin Yazıcıoğlu’nun ölümü meselesini de akla düşürüyor.

İşin açıkçası, Yazıcıoğlu’nun "engerekon" olmakla suçlanan 28 Şubatçılarla da, AK Parti ile de, Fethullahçılar’la da arası iyi değildi.

İktidar yandaşlarına göre, Yazıcıoğlu’nu FETÖ (Fethullahçılar) öldürmüş durumda.

Mümkün, fakat FETÖ liderinin Yazıcıoğlu’nun ölümünün ardından sergilediği tavır, onun bu işle alâkasının olmadığını gösteriyor gibime geliyor.

“Üzüntüden uzak bir alâka ile” konuşmuştu.. Cinayet masası polislerinin çok iyi bildiği gibi, katiller genelde cenazede en çok ağlayanlar arasından çıkar.

En azından, şüphe celbetmemek için “Oh olsun!” deme anlamına gelen tavırlar sergilemezler.. Kaşlarını yıkar, suratlarını asar, somurtup sohranırlar.

Fethullah ise “Aldanırsanız böyle kurban gidersiniz” diye konuşmuştu.

Bir başka husus da şu: Cinayetin FETÖ ile bağlantısını kuracak şekilde “tutuklu ifadeleri” gündeme geliyor olsa da, “dışarıdaki” hiç kimseden bu yönde bir itiraf ya da ima gelmiyor.. (Tutuklu ifadelerinin ne idüğü meselesine şimdi girmeyelim.)

Böylesi bir olayda yakayı ele veren “tutuklular”ın, mafyatör Ayhan Bora Kaplan’ın “dışarıdakiler”e “Ben yanarsam siz de yanarsınız” mesajı vermesi gibi “dışarıdaki suç ortaklarına, planlayıcılara, azmettiricilere”, “Konuşurum ha, sizi de ele veririm” demeleri, işmarda bulunmaları beklenir.

Böyle bir durum yok..

*

FETÖ’cülere göre ise, bu helikopter kazası, engerekonsal derin devletin işiydi.. Ve Erdoğan, planlamadıysa bile buna izin verdi, göz yumdu.

Bu babda Yeni Şafak gazetesi yazarı ilahiyatçı Prof. Hayrettin Karaman’ı da suçluyorlar.

19 Aralık 2013 tarihli yazısındaki şu ifadelerini delil olarak gösteriyorlar:

Mecellemizin 26. Maddesi şöyle der: "Zarar-ı âmmı def içün zarar-ı hâss ihtiyar olunur".

Gençler de anlasın diye günün diline çevirelim:

Kamuya (ve bu arada ümmete) ait zararı önlemek için bir şahıs, bölge veya gruba ait zarar göze alınır, sineye çekilir.

Siyasette olan selim akıl ve kalb sahiplerine de bu kuralı hatırlatıyor ve örnek olarak merhum şehid Muhsin Yazıcıoğlu'nu dua ile anıyorum.

Meşhur 17 Aralık meselesinden iki gün sonra yayınlanmış bir yazı.

19 Aralık’ta yayınlandığına göre, 18 Aralık’ta kaleme alınmış olduğunu varsayabiliriz.

Burada bir gruba (FETÖ grubuna) bir mesaj var gibi görünüyor.

Ancak, Muhsin Yazıcıoğlu’ndan hangi bağlamda söz edildiği anlaşılamıyor.

“Siyasette olan selim akıl ve kalb sahipleri”nden kimler kastediliyor, o da belli değil.

*

Karaman, konuyla ilgili olarak daha sonra açıklama yapıp kendisini savundu:

Yeni Şafak gazetesinin ilahiyatçı yazarı Hayrettin Karaman kendisi ile ilgili bir ses kasetinin çıkarılacağını söyledi.

"Bana ulaşan bilgilere göre yeni bir ses kaydı düzenlenmiş" diyen Karaman şöyle devam etti:

"bu kayıtta Başbakan sözde beni arıyor 'Devletin bekası için birini öldürmek caiz midir?' diyormuş, ben de bazı detaylar verdikten sonra 'Olabilir bir sakınca yok' diyormuşum. Sonra başbakan bu fetvayı(!) merhum Yazıcıoğlu'na uyguluyormuş."

Bir süredir Twitter'da Cemaat'e yakın hesaplarda, Muhsin Yazıcıoğlu'nun ölümünde Başbakan Erdoğan'ın payı olduğu dillendiriliyordu.

"Bu defa dublaj mı, montaj mı, ses üretimi mi, başka bir şey mi yaptılar bilemiyorum, ama anlaşılan bir ses kaydı uydurdular." diyen Karaman şöyle devam etti:

"Bildiğim, Allah'a imanım kadar emin olduğum bir şey var ki, o da böyle bir konuşmanın aslının olmadığıdır, böyle bir konuşmanın asla yapılmadığıdır.

Eğer yayınlarlarsa bazıları 'Efendim işte ses kaydı, sahih olduğuna dair de rapor var' diyecekler. Ben de onlara diyeceğim ki, basit bir montaj ile Sayın Bahçeli'ye 'Öcalan Kahramandır' dedirtenler, Sayın Kılıçdaroğlu'na 'AK Parti'yi ve başbakanı övdürenler' oldu, bu montajlarda da ses ve ağız hareketleri kusursuzdu, peki bunlar da gerçek miydi?"

FETVA VERMEDİM

Yine Cemaat'e yakın adreslerde Yazıcıoğlu'nun ölümü ile ilgili Hayrettin Karaman'ın fetva verdiği iddia edilmişti. Karaman o iddiaya şöyle yanıt verdi:

"Bir fetva lafıdır tutturdular. Duyan da sanacak ki, telefonun bir ucunda ben, diğer ucunda Sayın Başbakan, her adımda bana fetva soruyor, ben de veriyorum!

Efendiler, keşke böyle olsa, ama bu ülke fetvalara göre değil, laik demokratik kanunlara göre idare ediliyor. Ayrıca Başbakanımız, bu güne kadar, bir kere bile telefon açıp bana fetva sormamıştır. Ben müftü değilim, fetvahanem de yok. Ben bir emekli ilahiyat hocasıyım ve Yeni Şafak'ta köşe yazısı yazıyorum. Kitaplarımdan ve yazılarımdan okuyarak istifade eden binlerce kişi arasında siyasiler de bulunabilir; bunu, neredeyse günlük fetva alış-verişi şeklinde sunmanın gerçekte karşılığı yoktur.

Defalarca yazdım ve soranlara açıkladım ki, merhum Yazıcıoğlu, siyasi menfaatini, millet ve memleket menfaatine feda edecek kadar faziletli bir vatan evladı idi, davranışlarıyla bunun örneklerini verdi, onu bu fazileti bakımından örnek gösterdim, ona kıyanlar olduysa, inşallah hem bu dünyada hem de ahirette cezalarını çekeceklerdir.

Benim, onun adı anılmış olmasa bile ulu orta böyle bir fetva vermem mümkün değildir. Sayın Başbakan'ın da böyle bir cinayeti işlemek şöyle dursun, aklından geçirmek için bile ortada bir sebep yoktur."

(https://www.odatv.com/guncel/benim-de-kasetim-cikacak-55702)

*

Biz de aynısını diyoruz: 

“Ona kıyanlar olduysa, inşallah hem bu dünyada hem de ahirette cezalarını çekeceklerdir."

 

SELANİKLİ İNGİLİZ APARATI DİKTATÖRÜN FAİLİ MALUMLARINDAN DEMOKRATİK FAİLİ MEÇHULLERE...

 

Prof. Dr. İbrahim Canan, “Hadis Külliyatı: Kütüb-i Sitte Tercüme ve Şerhi” adlı eserinin “Fitneler, Hevalar ve İhtilaflar Bölümü”nde “Fitnenin Vasıfları” başlığı altında şunları söylüyor:

Buraya kadar kaydettiğimiz hadislerde, muhtelif fitnelerin vasıfları dağınık olarak zikredilmiştir. Ancak, bunların birkısım açıklamalarla birlikte sistemli olarak topluca zikrinde fayda umuyoruz. (…)

1-Fitne Yavaş Gelişir: Yer yer temas ettiğimiz üzere, fitne içtimâî bir hadisedir. Hiçbir içtimâî hâdise fevrî ve ani bir şekilde zuhur etmez. Belli bir gelişme devresinden geçtikten, belli bir vetireyi takip ettikten sonra ortaya çıkar. (…)

4767 numarada kaydettiğimiz hadis bu söylediğimizi te'yid eder. Mevzubahs olan rivayete göre, Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm), fitnenin gelişmesini şöyle açıklar: "Fitne insanların kalbine (birden atılmaz), hasır misali çöp çöp konur, örülür. Hangi kalbe bundan içirilse (yani ferdin istek ve iradesi ile tam bir şekilde girerse, bulaşırsa,) onda siyah bir nokta hasıl olur. Hangi kalp de bunu reddederse onda beyaz bir leke hasıl olur.”

Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm), fitnenin amillerinden olan "emanetin [eminliğin, güvenilirliğin, verilen söze sadakatin, “yalan, hile ve aldatmadan kaçınma”nın] kalkışı" ile alâkalı bir açıklamasında, kalpteki bu tedricî değişmeyi daha vazıh bir üslubla tekrar ele alır ve bazı temsillerle zihinlere yerleştirmeye çalışır. Huzeyfe'nin naklettiği bu rivayet Buharî ve Müslim'in ittifak ettiği hadislerdendir. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) buyurur ki: 

"Emanet (din duygusu, adalet, emniyet) insanların kalplerinin derinliklerine iner (fıtrî olarak onlarda vardır). Sonra Kur'an ve sünnetten aldıkları bilgilerle bunu beslerler, kuvvetlendirirler. Emanetin kaldırılmasına gelince, (bu da yavaş yavaş olur, şöyle ki:) Kişi uyur (fesada bulaşma nispetinde emanet(ten bir miktarı) kalbinden alınır. Öyle ki, emanetin yeri, rengi uçmuş bir yanık izi gibi küçük bir lekeye döner. Kişi bir kere daha uyur, (cemaatten geri kalan da) alınır. Bu sefer geride, senin ayağının üzerinden yuvarlanan kor taneciğinin hasıl ettiği kabarcık gibi bir iz kalır. Bu kabarcık nasıl ki boştur, sana te'sir etmeden söner gider, (aynen öyle de emanetten kalan iz de yaşayışa hiç bir tesir icra etmez). Böylece insanlar alışveriş (ve günlük yaşayışlarına) gitmek üzere müşkil bir günün) sabahına erişirler. Hemen hemen hiç kimse emaneti eda etmez (dinin istediği şekilde yaşamaz). (Zamanla iyiler o kadar azalır ki) parmakla gösterilmeye başlanır ve ‘Falanca yerde emin bir adam varmış’ denir. Bir kimse lehinde ‘Ne akıllı, ne nezaketli, ne civanmert kişi’ diye medh ü sena edilir de o adamın kalbinde hardal tanesi kadar iman bulunmaz."

*

Günümüzde bu hadîste belirtilen durumlar yaşanıyor.. Birbirlerini hırsızlıkla ya da ihanetle suçlayan gruplara bakınız, birbirlerinden çok fazla bir farklarının bulunmadığını, “emanet”ten sıyrılıp çıkma alanında yarışmakta olduklarını görürsünüz.

Mesela şu Cevheri Güven, bir rüşvet olayını açığa çıkardığını ve kendisine de rüşvet teklif edildiğini söylüyor, şımarık bir üslupla övünerek “Bizim fiyatımız yok, bizi satın alamazsınız” diyor. Mesele sadece senin satın alınman değil, böyle bir pazarlığa girişip rüşvet aldığında, ardındaki Fethullahçı Takiyye Örgütü’nü ve de ona destek vermekte olan Batılı istihbarat teşkilatlarını, gizli servisleri “satmış” olursun..

Bunu senin yanına bırakırlar mı?!

Senin böyle bir pazarlığa girişebilmen için, size, sadece seni değil, FETÖ’yü ve Batılı istihbarat teşkilatlarını da satın almaya yetecek bir meblağ ödenmesi gerekir.

Sorun işte bu.. Borçlu ve ekonomisi zayıf Türkiye’nin, Batılı istihbarat teşkilatlarını satın almaya, onları buna razı etmeye yetecek parası yok.

*

Her neyse.. Biz Prof. Canan’ı dinlemeye devam edelim:

2- Fitne Bir Kere Çıktı mı Sonu Gelmez: … Hadislerin beyanından anlaşıldığına göre, herhangi bir yerde, herhangi bir sebeple ne çeşitten olursa olsun bir fitne çıktı mı artık onun açtığı yara bir daha kapanmayacaktır. (…)

3- Giren Çıkamaz: Birkısım hadisler, mü'mini fitneye karşı uyarma vazifesini yapmak için, onun ölümü aratacak kadar kötülüğünü ortaya koyarken, bir de, bir girenin bir daha çıkamayacağı yönünün bulunduğunu belirtmektedir. (…)

4- Fitne, Fikrî Gruplaşmadır: Bazı hadislerden Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in ümmetin dikkatini çekmeye çalıştığı büyük fitnelerin dine zıt olan fikrî cereyanlar sebebiyle ortaya çıkacağı anlaşılmaktadır. Burada "dine zıt" kaydını bilhassa tebarüz ettirmek isteriz. Zîra, gayesi Allah'ın rızasını tahsil, hedefi dine hizmet, sünneti ihya olan ve davranışlarında, düşüncelerinde Kur'an ve sünnetin düsturlarından ayrılmayan bir kısım dinî gruplaşmalar her devirde olagelmiştir ve olacaktır da. Hak mezhepler, hak tarikatlar bu söylediğimize misaldir.

Burada Prof. Canan’ın sözlerinin arasına girelim.

Günümüzde icat edilen modernist tarihselcilik "mezheb"i gibi (İslam’ı Batılıların ve Batıcı yerli-milli rejimlerin heva ve hevesleri doğrultusunda güncellemeye çalışan) "ilahiyatçı soytarılıkları", dini laiklik (siyasal dinsizlik) yararına istismar edilebilecek hale getirme, ecnebilerin ve onların yerli acentalarının hizmetine sunma gayesi taşımaktadır.

Tarikatların da büyük bölümü “derin”lerin güdümüne girmiş durumdadır.

*

Prof. Canan’ın sözlerine dönelim:

5- Yalan Artar: … Yüzde doksanı yalana dayanan günümüz siyasî hayatının hakiki değerlendirmesini mü'minlerin isabetle yapabilmesi için Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın bu ikazına da muhtacız. Zîra hemen hemen yalan ve iftira üzerine oturtulmuş olan günümüz siyasetinin girmediği Müslüman aile kalmamıştır. (…)

Hz. Peygamberin kıyamet fitnesi zuhur ettiği zaman artacağını haber verdiği "herc"in ne olduğu sorulunca, İbnu Mes'ud'dan gelen bir rivayette Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) şu cevabı vermiştir: "el-Katlu ve'l-kizbu", yani "artacak olan herc'ten maksad haksız yere adam öldürmek ve yalan söylemektir."

Burada da bir ara verelim..

Günümüzde istihbarat teşkilatları, hizmet ettikleri rejimin bekası için muhaliflerin kalemini kolayca kırabilmekte, trafik kazası ve zehirleme gibi yöntemlerle katledebilmektedirler.

Yalan, hile ve aldatma ise, bu gizli servislerin algı operasyonu, psikolojk savaş vs. gibi yaldızlı adlar altında meslekî yeterlilik, üstün zekâ ve görev bilinci olarak görüp ödüllendirdikleri faziletler haline gelmiş durumda.

Merd-i Kıptî’nin şecaati hesabı..

*

Devam ediyor Prof. Canan:

6- Gerçeklerin İstismarı: … Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm), bu noktayı, ümmeti için en ziyade korktuğu üç şeyden birini "Kur'an-ı Kerim'i bilen münafık" olarak ifade ederek tebarüz ettirir. Bu hususu işleyen muhtelif hadislerden biri şöyledir: 

"Ben ümmetim için ne mü'minden ne de müşrikten korkarım. Zîra mü'mini, onun imanı kötülük yapmaktan alıkoyar, müşriği de küfrü durdurur [İslam aleyhtarı sözlerinin etkisi olmaz]. Fakat bütün korkum, âlim olan münafıktandır. Hoşunuza gidecek, te'yid edeceğiniz şeyleri söylerler, size [ümmete] zarar verecek işler yaparlar." 

… günümüze kadar devam eden bütün fitne hareketleri din sloganlarla ortaya çıkmışlardır. Kur'an'ı inkâr değil istedikleri şekilde te'vil ederek cahilleri aldatmışlardır. …

7- Herkes Kendi Görüşünü Beğenir: … 4758 numaralı hadiste geçtiği üzere, Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) … bilhassa rey sahiplerinin sadece kendi reylerinden (görüşlerinden) hoşlanmasını (yani -ulemanın açıklamasıyla- Kitap, sünnet ve icma tarikiyle gelen hükümlere bakmaksızın, Sahabe ve Tabiin gibi selef-i salihine uymayı terkederek, kendi hevasına göre hüküm yürütmesini) de zikreder.

Prof. Canan’ın sözlerine ilave olarak şunu söyleyelim: Kişilik ve karakter bakımından zayıf, kendi geri zekâsını beğenme bakımından kavî (laik rejim beslemesi) modernist ve tarihselci ilahiyat haşeratının durumu bu..

*

Prof. Canan açıklamalarını şöyle sürdürüyor:

8- Cehalet Artar: … "Kıyametten önce gelecek fitne devrinde ilim gider, cehalet gelir..."

9- Şaşkınlık: … fitnenin vasıflarından biri olarak hakla batılı tefrik [ayırt] ettirmeyecek umumî bir şaşkınlığa dikkat çekilmesi, o sırada yaşanacak şartların ağırlığını vurgulamayı gaye edinmiş olmalıdır. Söylediğimiz gibi bu şaşkınlık, bu mefluciyata [zihinsel felce] fitnenin, insanın iradesini elinden alan bir baskı ve korku gücüne sahip disiplinli bir teşkilat eliyle yürütülmesinden midir, yoksa büyük güce sahip propaganda merkezlerinin efkâr-ı umumiyeyi iğfal etmesinden [kamuoyunu aldatmasından] midir kesin bir şey söylenemez. …

10- Din-Sultan Ayrılığı: İslam dini, dünya işleriyle ahiret işlerini birbirinden ayrı mütalaa etmez. Mü'minin beşerî hayatını ilgilendiren her şey, aynı zamanda dini de ilgilendirir. Bu sebeple şu ameller dinî, şu ameller gayr-ı dinî denemez. Fıkıh kitaplar mü'minin amellerini dinî ameller - dünyevî ameller diye ayırmaz; ibadat, muamelat vs. şeklinde ayırır ve muamelât zımnında zikrettiği ticaret, ziraat, nikah gibi meseleleri de, ibadat zımnında zikrettiği namaz, oruç gibi meselelerle aynı değerde dinî kabul eder. Zîra hepsi hususunda İlahî emirler, İlahî ölçüler gelmiştir. …

Bu dünya-ahiret ayrılmazlığının sonucu olarak İslam'da devlet reisliği müessesesi aynı zamanda dinî reisliği de temsil eder. Devlet reislerinin dinin tatbikatına müteallik vazife ve mesuliyetlerden [dinin uygulanmasıyla ilgili görev ve sorumluluklardan] kendilerini uzak tutmaları din açısından bir fitne olarak değerlendirilmiştir. Nitekim Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm), bir hadiste şöyle buyurur:

"İhsan ihsanlık vasfını korudukça kabul edin. Fakat bu, dine karşı rüşvet mahiyetini alınca reddedin, almayın. (Maalesef) bunu terketmeyeceksiniz. Dine karşı rüşveti terketmekten sizi alıkoyan şey korku ve fakirliktir. Haberiniz olsun, iman çarkı (ilelebed) dönecektir. Bu çark her nerede dönüyorsa Allah'ın kitabına uygun olarak dönderin. Haberiniz olsun sultan [sulta, devlet, devlet otoritesi] ve Kitap [Kur’an] birbirinden ayrılacaktır. Sakın sakın siz Kitap'tan ayrılmayın. Haberiniz olsun başınıza öyleleri reis (emir, devlet başkanı) olarak geçecek ki, (kendileri için hükmettiklerini sizin için hükmetmeyecekler), onlara itaat etseniz sizi dalalet ve sapıklığa atarlar, itaat etmeyip isyan etseniz, sizi öldürürler."

Cemaatten bazıları sordu. "Ey Allah'ın Resûlü! Pekâla ne yapalım?"

Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): " İsa'nın ümmeti gibi yapın. Onlar, ateşe atıldılar, testerelerle biçildiler (fakat dinlerinden dönmediler). Allah'ın taati uğruna ölmek, Allah'a isyan içinde yaşamaktan daha hayırlıdır."

*

Bu hadîs, tam da Cumhuriyet Türkiyesi’ni anlatıyor.

Laiklik, yani devletin Kitap’tan ayrılması, en büyük fitnedir.

Nasıl İsrailoğulları Firavun’la imtihan olundularsa, Türkiye Müslümanları da Selanikli Mustafa ile ve laiklik fitnesiyle imtihan olundular.

Bakara Suresi’nin 217’nci ayetinde geçen “Fitne, adam öldürmeden daha büyüktür” (Ve’l-fitnetü ekberü mine’l-katli) hükmü çerçevesinde düşünülürse laikliğin cinayetten de büyük bir zulüm olduğunu kabul etmek gerekir.

Çünkü bu fitne, işlenen diğer cinayetlerin de başlıca nedenidir.

Mesela, (aldığı Atatürk soyadıyla, sanki geçmişte yaşamış olanlar da dahil olmak üzere bütün Türkler’in anasını, ebesini, ninesini görmüş gibi herkese babalık taslayan, bütün milleti kendisinin karşısında “nesebi gayri sahih” çocuk derekesine düşüren) İngiliz anahtarı Selanikli Mustafa, bu laiklik fitnesinin sadece şapka faslı için bir sürü insanı astırdı.

Sadece şapka için.. Yahudi fötrü için..

Fitne, katilden, öldürmeden daha büyüktür, çünkü ölüm herkesin er geç yaşayacağı birşeydir. İnsanların dinsizleşmesine neden olan laiklik fitnesi ise, ahirette sonsuz azaba neden olabilmektedir.

*

Müfessirler, ayette geçen fitne kavramını açıklarken, fitneyi, insanların İslam’ı eksiksiz ve doğru bir şekilde öğrenip yaşamalarına, imanlarının gereğini açıkça dile getirmelerine izin verilmemesi olarak açıklamışlardır.

İşte bu, günümüz Türkiye’sinin manzarasıdır.

Camide bile cuma hutbesinde Şeriat’ten söz edilemiyor.

Bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı, basit bir memur, milletvekili vs. olma durumunda Atatürk ilke ve inkılapları adı verilen İngiliz ilke ve inkılaplarına bağlılık yemini etmek zorunda.

Bunun İslam’a aykırı olduğunu söyleme ve itirazda bulunma hakkı ise yok..

Orada, din ve vicdan hürriyeti balonu büyük bir gürültüyle patlıyor.

Vatandaşlık hakları elinden kayıp gidiyor. Bir serf, bir parya, bir köle haline geliyor.

*

Modernist-tarihselci ilahiyat hanzolarından bazılarının “Hz. Peygamber’in Kur’an dışında mucizesi yoktur” dediklerine şahit oluyoruz.

Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem’in yukarıda aktardığımız hadîsi gibi hadîslerin hepsi mucizedir.

Rasulullah s.a.s. olacakları birebir haber vermiş bulunuyor.

Mesela “ihsan” meselesi..

"İhsan ihsanlık vasfını korudukça kabul edin. Fakat bu, dine karşı rüşvet mahiyetini alınca reddedin, almayın” buyuruyor.

İşte, bugünkü laik rejim tam da bunu yapıyor.

Muhalif gördüğü isimleri, özellikle de kanaat önderi konumundaki cemaat liderlerini birtakım “ihsan”larla satın alıyor.

Şunun vakfına bilmem nereyi ucuza kiralıyor, filana bilmem ne ihalesini veriyor, karşılığında “din”ini alıp bozuk para gibi harcıyor.

Bazen de, size bir memuriyet, bir makam mevki, milletvekilliği, müşavirlik vs. sunuyor, sonra da onun karşılığı olarak “rejim güzellemesi” yapmanızı istiyorlar.

Bunu yapmadığınız zaman da gelsin maaşınızı kırpıp kesmeler, tenzil-i rütbeler, mobingler, tuzaklar, soruşturmalar, görev yeri değişiklikleri..

*

Rasulullah s.a.s., sözlerini, “(Maalesef) bunu terketmeyeceksiniz. Dine karşı rüşveti terketmekten sizi alıkoyan şey korku ve fakirliktir” diyerek sürdürüyor.

Korku.. 

Ve fakirlik..

Sopa ve havuç.. 

Batılıların tabiriyle “carrot and stick”.

Korku faslına, size telefon edip, işkence yaptıkları insanların feryatlarını dinletmeleri de, takip-taciz de dahildir.

Fakirlik ise, şayet viran olmayasıca hanede evlad ü iyal varsa, çok daha zordur.

Küçük çocukları bulunduğu halde, cebinde yavan ekmek alacak parası bile kalmayan, faturayı ödeyemediği için suyu kesilen bir babanın ıstırabını, bunu yaşamayan hiç kimse anlayamaz.

*

Rasulullah s.a.s. sözlerini “Haberiniz olsun başınıza öyleleri reis (emir, devlet başkanı) olarak geçecek ki, (kendileri için hükmettiklerini sizin için hükmetmeyecekler), onlara itaat etseniz sizi dalalet ve sapıklığa atarlar, itaat etmeyip isyan etseniz, sizi öldürürler."

Bu durum, bütün İslam tarihinde herhalde “kemal” seviyesine Selanikli Mustafa zamanında ulaştı.

Selanikli’nin peşine düşenler dalalet ve sapıklığı satın aldılar.

Şeyh Said gibi açıkça isyan edenler, ayrıca mesela şapka giyme emri gibi emirlerine itaat etmeyenler öldürüldü.

Bu tip emirlerine itaat etmeyen bazı alimler çareyi evlerine kapanıp hiç dışarıya çıkmamakta buldular.

Ancak, böyle davranan sadece Selanikli Mustafa değildi, İslam dünyasının şurasında burasında (onun kadar tekemmül edemeyip “kemal” mertebesine ulaşamasalar da) benzer cinayetler işleyenler oldu.

Türkiye’de sonraki dönemlerde Selanikli’nin yerüstü cinayet faaliyetleri yavaş yavaş yeraltına kaydı.

Selanikli’nin faili malumları, faili meçhule dönüştü: 

Kaybolmalar, hapiste ölmeler, trafik kazaları, zehirlenmeler vs. vs. …

*

Rasulullah s.a.s. sözlerini şöyle noktalıyor:

“Allah'ın taati uğruna ölmek, Allah'a isyan içinde yaşamaktan daha hayırlıdır."