CÜBBELİ ŞEAMET SİYASETİ

“Kamuoyundan Cübbeli Ahmet olarak bilinen Ahmet Mahmut Ünlü, canlı yayında dikkat çeken ifadeler kullandı.”

Böyle başlıyordu Odatv‘nin haberi.

Bu Cübbeli, zamanın birinde, Habertürk TV’de Türkiye’nin Nabzı Özel programına katılmış, Odatv’ciler de yememiş içmemiş, orada söylediklerini haber yapmışlardı.

*

Cübbeli’nin ifadelerinden öğreniyoruz ki, Şeyh Mahmut Ustaosmanoğlu, Özal’a oy verilmesini istemiş:

“… Erbakan Hoca ‘Özal’a [oy] atılmayacak, boşa atılacak’ dedi. Millete ‘boşa atın’ dedi. Mahmut Efendi cenazede yakaladı bir kenara çekip, “Bu fetvan yanlış, görüşün yanlış. Buradan bizi yönetecek insanlar seçilecek. Özal’ı sen de ben de beğenmeyebiliriz. Ali Haydar Efendi demiş ki, ‘Boşa atan en kötüye atmış olur’.” Bu bir fetva. Bunun üzerine millet baktık boşa atacak. Mahmut Efendi bana ‘Özal’a atılması için duyuru yap’ dediler. Benim adımı Özalcıya çıkardılar eski milli görüşçüler. …

“Biz Özal’a rey verdik. [Erbakan’ın, Demirel’in, Ecevit’in siyasî] Yasakları kalktı. Bu sefer dediler ki, ‘[Erbakancılar] barajı aşamazlar’. Mahmut Efendi bu kez de “Erbakan, Özal’a göre daha bizim çizgimizdedir" [dedi]. Mahmut Efendi’nin en yakınları baktık ki Özal’ın yanında kaldılar. Baktık ki, Mahmut Efendi fıkıh olarak doğru söylemiş, Erbakan da siyaset olarak doğru söylemiş. … Biz Özal’a rey isterken [bunu] camilerde, sohbetlerde demedik. Karşıda bakıyorsunuz darbeciler var. Kendimiz özel oturumlarımızda, çay içiyoruz, muhabbet ortamlarımızda söylüyoruz. …”

(https://www.odatv.com/siyaset/imam-hatiplerden-ateist-ve-deist-olanlar-cikti-176642)

Evet, Cübbeli böyle konuşmuş..

Mahmut Efendi “Özal’a oy vereceğiz” demiş, o da, bunun üzerine Özal propagandası yapmış..

*

Ancaaak..

Aynı Cübbeli’nin aynı konuşmasının ilerleyen bölümlerinde şöyle dediğini görüyoruz:

“Bir müslümanın rey verme hakkı var mı? Esasen hiçbir hocanın, şeyhin ‘şuraya rey verin’ dememesi lazım. Müslüman diyen herkesin feraseti, şuuru olması lazım. Bir insanın aklı yok mu?”

Demek ki, “Özal’a oy verin” derken hem Mahmut Efendi, hem de Cübbeli çömez yanlış yapmış.

Yani Cübbeli’ye göre böyle..

Milletin hangi Cübbeli’ye inanması lazım?

Böyle, bir lafı diğerini tutmayan, ne konuştuğundan habersiz bir adama itibar edilir mi?

Ne var ki, cennet vatanımızın güzide evlatları zekâ bakımından Aziz Nesin‘i her zaman haklı çıkardıkları için, Cübbeli’nin bu tür çelişkileri, onun daha çok popüler olmasına yol açıyor.

Çünkü, geri zekâlıların bir bölümü, “Mahmut Efendi ilen Cübbeli çömez nasıl da hikmetli parti propagandası yapmışlar” diye hayranlık duyuyor, diğer bir bölümü ise, “Adam doğru söylüyor yav, hiçbir hocanın başkasının oyuna-reyine karışmaması lazım. Cübbeli başka canım” diyor.

Cübbeli’nin çorba kâsesinde geri zekâlılığın her türü için bir nane çeşidi var..

*

Tabiî bu Cübbeli’nin “Esasen hiçbir hocanın, şeyhin ‘şuraya rey verin’ dememesi lazım” şeklindeki sözü tam da “laik Kemalist” zihniyetin “içselleştirilmesi”ne karşılık geliyor.

Bu Cübbeli fazla hızlı gidiyor, bu gidişle fren tutmayacak gibi görünüyor.

Cübbeli felaketin, gerçekte, “Esasen hiçbir hocanın, şeyhin ‘şuraya rey verin’ dememesi lazım” şeklinde konuşmaya hakkı yok.

Hoca da, hoca olduğu için değil, fakat diğer vatandaşlarla birlikte aynı hak ve hürriyetlere sahip bulunduğu için, “Şuraya rey verin” diyebilir.

Cübbeli’nin söyleyebileceği sadece şudur: “Her hocanın dediğini yapmak zorunda değilsiniz.” (Tabiî Cübbeli gibi hoca zannedilenler de buna dahil.)

*

Ayrıca doğru, “fıkhen doğru – siyaseten doğru” diye ikiye ayrılmaz.

Doğru tektir.. Ve o da fıkhen (yani Şeriat’e, İslam hukukuna göre) doğru olandır.

Böylesi “fıkıhtan/Şeriat’ten” sapma durumları, “fıkıh-siyaset” ayrımı ekseninde yapılan teorik ve doktrinal kabullere dönüştüğünde mesele salt amelî olmaktan çıkar, itikadî hale gelir.

Ve bu yolun sonu, dini tahrife, bid’at ve küfre kadar gider.

Bu ayrım, özü itibariyle de, laikliğe (siyasal dinsizliğe) karşılık gelmektedir.

Bir tarafa (vahye dayanan) fıkhı (Şeriat’ı, dini) koyuyorsunuz, diğer tarafa da kul yapısı siyaseti..

Ve her ikisini de doğruluk açısından eşit değerde görüyorsunuz.

Yaptığınız ayrımda fıkıh dediğinizin ne kadar fıkıh, siyaset dediğinizin de ne kadar siyaset olduğu, isim ile müsemma uyumunun bulunup bulunmadığı tartışılır, fakat böylesi bir ayrımı benimsediğinizde artık müslümanca düşünmeyi terk etmişsiniz demektir.

*

Ancak, “Kramer Cübbeli, Cübbeli Kramer’e karşı” olduğu için, İmam-ı Azam örneğini vererek yine kendi kendisini çürütüyor:

“Hz. Hüseyin başımın tacı. Niye geldi Irak’a? Orada susuz bir şekilde şehit oldu. Onu çağıranlar niye şehit olmadı? Hz. Hüseyin de halifelik biatı almak için siyaseten geldi. Ehli Beyt hakdır, Hüseyin bizim imamızdır. Yezid haksızdı. Ebu Hanife de Ehlibeyte hak verdiği için siyasete girdi.”

Demek ki, Hz. Hüseyin bir tür hocaların hocası olarak “Bana rey verin, yani biat edin” demiş.

Gerçekte, hilafet konusunda “haklı-haksız” ayrımı yapılmaz.

Müslümanlar bir kimsenin hilafet için ehliyet ve liyakate sahip bulunduğunu düşünerek biat etmişlerse, yapacak birşey yoktur.

Ancak, Yezid’in fısk ve zulümle suçlandığını biliyoruz. Bu yüzden, başkaları biat etti diye Hz. Hüseyin‘in ve onun taraftarlarının da Yezid’e biat etmesi gerekmiyordu. İsterse fasık ve zalim olmasın, Yezid (Talut’un seçilişi gibi) Allahu Teala tarafından seçilmedi ki insanlar ona biat etmek zorunda olsunlar.

İnsanların Yezid’e biat etmeleri normal karşılanabilir, fakat biat etmeye zorlanmaları yanlıştı. Nasıl bir kızın bir adamla kendi rızası dışında zorla evlendirilmesi yanlışsa, bu da öyle yanlıştır.

O devrin, “Yezid’i boş verin, Hüseyin’e rey verin, biat edin" diyen “hocalar”ı da, köle olmadıkları, hür oldukları için, “devredilemez vatandaşlık haklarını” kullanıyorlardı. Yaptıklarına yanlış denilemez.

İmam-ı Azam‘a gelince..

Aktif siyaset yapmamıştır.. Ancak, görüşü sorulduğunda, yöneticiler ve Ehl-i Beyt hakkında kanaatini söylemiştir.

Bu, bugünkü anlayış çerçevesinde “siyasete girme” sayılmaz.

Bununla birlikte, Cübbeli cehaletin tavsiyesinin aksine, bir “hoca” olarak, “Şuna oy/destek verilebilir, şuna verilmesini tavsiye etmem” diye konuşmuştur.

*

Sözlerinin devamında Cübbeli, “Haspaya yakışıyor” kıvamında bir oryantal kıvraklık ve çiftetelli standartla bir yandan “tekfirci Selefîler”in çıkardıkları fitnelere veryansın ederken, diğer taraftan başka birilerini tekfir edip Cehennem’e gönderiyor:

“Ben FETÖ’yle, Diyalogla mücadele ederken, hocalar bana ‘fitne çıkarıyorsun’ dediler. … 2009’larda ben bu stüdyoda meydan okurken, ipimiz çekildi. Yiğit Bulut‘un programında ipimiz çekildi. Bana dediler ki, ‘sen neden böyle çıkış yapıyorsun’. Birkaç hoca biz kitap çıkardık. ‘Yahudi, hristiyanlar cennete girecek diyenler cennete giremez’ dedim.”

“Şöyle diyenler Cennet’e giremez” demek, tekfir etmek değil midir, cübbeli avarelik?

*

Bu cübbe sevdalısının bir de “derin devlet” sevdası var:

“Derin devlet vardır, olmalıdır. Allah zeval vermesin. Derin devlet olmazsa sığ devlet çıkar. Derin devlette din iman aranmaz. Dini imanı olmaz, orada herkes vardır. Allah’a da inanmayabilir, diğeri inanabilir. Vatan haini olmadıktan sonra. Solcusu da, sağcısı da vardır. Derin devlette vatan, millet aranır. Derin devlet cemaatlerin içine mutlaka adam sokmuşlardır. Bir tane boş yoktur. Simitçidir, camilerin önünde koku falan satarlar, bunlar ayak takımıdır. Derin devlet takip etsin tabii. Burada selefisi çıkıyor, cuma kılınmazı çıkıyor. Dar’ül Harpçisi çıkıyor.”

Bu fırıldak, “Derin devlette din iman aranmaz” diye şeytanî fetva veriyor.

“Dini imanı olmaz”, yani “Dinsiz-imansız olabilir, olur, olsun” diye konuşuyor.

Vay “düzen”baz vay!

Angut geri zekâlılar taifesi tam anlasın diye sözlerini “Allah’a da inanmayabilir” diyerek iyice açıp saçıyor, müstehcen küfrü, dibine kadar allayıp pulluyor.

Ve sonra, Allahu Teala’nın yerine “vatan, millet” putlarını dikiyor: “Derin devlette vatan, millet aranır.”

Ben de diyorum ki, senin bu sözlerin tam küfürdür. Sen bu kafayla Cennet’e giremezsin. Tevbe etmen, iman tazelemen gerekir.

Çünkü sen, küfre rıza gösteriyorsun. Küfre rıza ise küfürdür.

*

Dini imanı olmayan devlet ha derin olmuş, ha sığ.. Kim ne yapsın!..

Eğer devlette (derini ve sığıyla) din-iman aranmayacaksa, ha Türkiye‘nin vatandaşı olmuşsun, ha İsveç‘in, ha Yunanistan’ın, ha İsrail’in, ha Ermenistan’ın.. İslam açısından farkı nedir?

Haa, vatan-millet açısından farkı varmış.. İsveçliler Türk değilmiş.. İsveç de Anadolu değilmiş..

Anadolu’nun kutsallığı yok, bir zamanlar Bizans İmparatorluğu‘nun toprağıydı..

Türkler de, Rasulullah Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem zamanında şamanistti, henüz müslüman olmamıştı.

Vatan, eğer orada Allahu Teala’nın hükmü carî ise, orada İslam hakimse, daru’l-İslam‘dır.

Millet de, eğer müslüman/mümin ise, ancak o zaman Allahu Teala’nın ve müminlerin katında bir değeri olur.

*

Sana göre, insanın değeri takva (Allahu Teala’nın emir ve yasaklarına uyma, şirkten, küfürden, fısktan, fücurdan kaçınma) ile değil..

Vatan ve millete bağlılıkla..

Ve bu vatan ve millet, dinsiz imansız, Allah’a inanmayan bir “devlet“in hükmü altında olabilir. Olsun.

Bu durumda vatan, millet ve devlet senin putların demek olur.

Senin bu sözlerin apaşikâr şirktir, küfürdür.

Derin devletin küfrüne, Allahsızlığına, dinsizliğine, imansızlığına razısın..

Fakaat, başka bir müslümanın cuma namazı kılmamasından dolayı, bu dinsiz-imansız-Allahsız devletin, (Ki bu durumda devlet, İslam açısından, otomatikman “Şeytan’ın hizbi/grubu” [Mücadele Suresi, 58/19] halini alıyor) o müslümanla uğraşmasını istiyorsun.

Senin dinsiz imansız olmasına razı olduğun derin devletin, cuma namazının bizzat kendisini bile önemsemiyorken, sana göre bu uğraşma (zulüm), normal karşılanması gereken birşey.

Derin devletin torpilli personeli, değil namazsız, Allahsız bile olabiliyor, fakat bizim müslüman cuma namazına gitmese olmuyor.. Cübbeli tip tutarlılık.. 

İslam’a göre insanın mükellefiyetleri “sıradan vatandaş – derin devlet mensubu vatandaş” ayrımı çerçevesinde farklılaşmaz.

Vay Cübbeli hıyanet vay!… Vay Cübbeli dalalet vay!..

Derin devlet müslümanlarla uğraşmalıymış, çünkü birileri daru’l-harpçi oluyormuş..

*

Devlet derini ve sığıyla dinsiz imansız olsun (ki Anayasa’ya göre Türkiye Cumhuriyeti, dinsizdir, yani bir dini bulunmamaktadır), ama müslümanlar “daru’l-harpçi” olmasınmış..

(Ancak, İslam’ın din tanımı açısından Türkiye Cumhuriyeti’nin de bir dini vardır, ve bu din, Kemalizm’dir. Arzu edenler TDV İslâm Ansiklopedisi‘nin “Din” maddesini okuyabilirler.)

Cübbeli‘deki zihniyet bu..

Daru’l-harpçi müslümana karşı dinsiz-imansız ve de Allahsız devletinin safında..

Küfrün safında..

Oysa dinsizlik, imansızlık ve Allah’sızlık, yani şirk ve küfür derin devlet tarafından benimsenince küfür olmaktan çıkmaz.

*

(Hayrettin Karaman gibilere göre de Türkiye daru’l-İslam..

Ancak, Prof. Dr. Ahmet Özel‘in konuyla ilgili kitabını, TDV İslâm Ansiklopedisi‘ne yazdığı ilgili maddeleri ve makalelerini okuyanlar, bunun doğru olmadığını, Türkiye’nin bugünkü haliyle daru’l-İslam kabul edilemeyeceğini görürler.

Darul’l-harp, Müslümanlar’ın şuna buna durup dururken savaş açtığı yer değildir, İslam’ı “düzen”bazların keyfine göre eğip bükmeden olduğu gibi savundukları zaman alenen ya da “örtülü” biçimde zulme uğradıkları, can, mal, sağlık, şeref, haysiyet ve namus bakımından kendilerini güvende hissedemedikleri, imanları yüzünden aşağılandıkları, putlara saygı göstermeye zorlandıkları ve ezildikleri yerdir.

Yani daru’l-harp, İslam’a alenen ya da “irtica” gibi “şifreli” kelimeler kullanılarak “örtülü” savaş açılmış, Şeriat için "tehlike" tanımı yapılmış, Şeriat istenmesi bir "milli güvenlik sorunu" olarak görülmüş olan yerlerdir.)